Δε με νοιάζει για σένα, Ανθρωπάκο. Αλλά όταν σκέπτομαι τα νεογέννητα παιδιά σου, πώς τα βασανίζεις για να τα φτιάξεις «κανονικούς» ανθρώπους σαν κι εσένα, τότε μπαίνω στον πειρασμό να ξανακατέβω κοντά σου για να εμποδίσω το έγκλημά σου.

Βίλχελμ Ράιχ (Wilhelm Reich)
Άκου, ανθρωπάκο!
αποσπερίτης, σελίδα 109