Στη δική μου περίπτωση, στην περίπτωση του τραπεζίτη, του μεγαλέμπορου ή και του κομπιναδόρου αν θέλετε, στη δική μου περίπτωση, η θεωρία και η πρακτική του αναρχισμού βρίσκονται σε απόλυτη συνέπεια. Με συγκρίνετε μ’ αυτούς τους ηλίθιους με τις βόμβες και τα συνδικάτα, για να δείξετε ότι υπάρχει μεταξύ μας διαφορά. Μάλιστα, υπάρχει μεταξύ μας μια διαφορά: αυτοί (μάλιστα, αυτοί, όχι εγώ) είναι αναρχικοί μόνο στη θεωρία. Εγώ, είμαι αναρχικός τόσο στη θεωρία όσο και στην πράξη. Αυτοί είναι αναρχικοί και ηλίθιοι. Εγώ είμαι αναρχικός και έξυπνος. Αυτοί, οι τύποι με τις βόμβες και τα συνδικάτα (ήμουν κι εγώ κάποτε σαν κι αυτούς, αλλά διαχώρισα τη θέση μου επειδή ακριβώς ήμουν πραγματικός αναρχικός), είναι τα κατακάθια του αναρχισμού, η σαβούρα της μεγάλης αντιεξουσιαστικής ιδέας.