Η κοινότοπη φρίκη που το παγκόσμιο θέαμα μας παρουσιάζει καθημερινά, κρύβει μιαν άλλη φρίκη, ακόμα πιο θλιβερή, αυτή του καθαυτού θεάματος που, τοποθετώντας τον θεατή μεταξύ παραίτησης και αγανάκτησης, τον κάνει να τρέμει στις τέσσερις γωνιές του σύμπαντος, χωρίς να εγκαταλείπει την πολυθρόνα της νοσηρής απόλαυσης.
Ραούλ Βανεγκέμ, Ρολάν Ρουρ (Raoul Vaneigem, Roland Roure) Η μουσική του ζώντος - νότες χωρίς αξία Ελεύθερος Τύπος, σελίδα 21