Αν η δυστυχία ρέει αυθόρμητα μέσα στο καλούπι του θεάματος, είναι επειδή πηγάζει, όπως και αυτό, από ένα βασικό διαχωρισμό: αυτόν που απογυμνώνει τον καθένα από την ίδια του τη ζωή.