Τίποτα δεν είναι φαινομενικά πιο απλό από το να χτίζουμε καθημερινά την ευτυχία μας: αρκεί να χρησιμοποιούμε τις διαδοχικές απολαύσεις σαν πέτρινη διάβαση στο ποτάμι, για να περνάμε από τη μια στην άλλη. Η συνέχεια απαιτεί μεγαλύτερη προσοχή, εφόσον πρέπει να είμαστε ταυτόχρονα η πέτρα, το ποτάμι και η διάβαση που οδηγεί ακόμα πιο μπροστά στην εκλέπτυνση των απολαύσεων.