Πριν καν ο φετιχισμός του εμπορεύματος επεκταθεί σ’ όλες τις όψεις της ζωής, η συνείδηση η ευαίσθητη απέναντι στους κινδύνους που απειλούσαν το άτομο και η φροντίδα για την αποφυγή τους, μέσω της θεωρητικής και πρακτικής αναζήτηση μιας αληθινής κοινωνικής αρμονίας, εκδηλώνονται σε διάφορους βαθμούς υψηλής βίας στους Σαντ, Μπλέικ, Φουριέ, Μαρξ, Χέλντερλιν, Κερντερουά, Ντεξάκ, Λωτρεαμόν, Στίρνερ, Μπακούνιν, Ραβασόλ, Μποννό, Λιμπερτάδ, Πουζέ, Μάχνο, Ντουρρούτι. Ποιες ιστορικές περιστάσεις, ατομικές και συλλογικές, παρακινούν στην προφητική έκφραση ή στην κριτική ανάλυση; Ποια είναι η βαθύτερη ενότητα ανάμεσα στον Υπερίωνα και τον ιλλεγκαλισμό; Πώς ο Κερντερουά και ο Λωτρεαμόν αναγγέλουν την Κομμούνα σαν αντικειμενκοί ποιητές; Να μερικά προβλήματα που οποιοσδήποτε φοιτητής, άμα είναι αρκετά προικισμένος για να κάψει το πανεπιστήμιο –κτίριο και ιδεολογία–, θα έλυνε χωρίς κόπο μετά από την καλή χρήση του πετρελαίου και της κριτικής τους. Δεν παρουσιάζουν ενδιαφέρον παρά μόνο ανάμεσα σε δύο εφόδους κατά του εμπορεύματος.