Δεδομένου ότι η επανάσταση δεν υπάρχει για την εξουσία έξω από το θέαμα, ο “δεξισμός” και ο αριστερισμός εκφράζουν στα πλαίσια της κυρίαρχης γλώσσας την αναγκαία επαναφομοίωση της πραγματικής σύγκρουσης. Άλλωστε, αν το “κόμμα” του ξεπεράσματος αργήσει να εκδηλωθεί αποτελεσματικά, τίποτα δεν θα αντιταχθεί στο ξέσπασμα ενός τερατώδους και αιματηρού εμφυλίου πολέμου, σύμφωνα με τα μελοδραματικά πρότυπα του φασισμού και του αντιφασισμού.