Αν προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε ένα συμπεριληπτικό σύστημα, μια συστημική, η οποία από τη μία μεριά να ικανοποιεί την ανάγκη της διακυβέρνησης και από την άλλη μεριά να ικανοποιεί την αγάπη προς την ελευθερία, τότε θα φτάσουμε στο αδιέξοδο μιας ολοκληρωτικής Δημοκρατίας, δηλαδή μιας Δημοκρατίας κατά βάση ολοκληρωτικής. Σε ένα αδιέξοδο που είτε θα μας οδηγήσει σε καταστάσεις καινούργιας τυραννίας, είτε, κι αυτό είναι το χειρότερο, σε καταστάσεις πελώριας υποκρισίας.