Τώρα πια, κάθε παιδί, κάθε έφηβος, κάθε ενήλικος βρίσκεται στη διασταύρωση όπου πρέπει να επιλέξει: να καταστραφεί μέσα σ’ έναν κόσμο που καταστρέφει την λογική μέσω μιας αποδοτικότητας με οποιοδήποτε τίμημα, ή να δημιουργήσει τη δική του ζωή, δημιουργώντας ένα περιβάλλον που να εξασφαλίζει την πληρότητα και την αρμονία. Η καθημερινή ύπαρξη δεν μπορεί πλέον να ταυτίζεται με αυτή την προσαρμοζόμενη επιβίωση, στην οποία την έχουν περιορίσει οι άνθρωποι που παράγουν το εμπόρευμα και που παράγονται από αυτό.