το σχολείο παραμένει, μέσα στην χυδαιότητα μιας γενικής συγκατάθεσης, ένας χώρος εκγύμνασης και προσαρμογής, στον οποίο η κουλτούρα χρησιμεύει ως δικαιολογία και η οικονομία ως πραγματικότητα