Τον ολοκληρωτισμό τον θεωρώ εδώ ως μια αυταπάτη που κυκλώνει το ανθρώπινο υποκείμενο και το κάνει υποκείμενο του ελέγχου, υποκείμενο που εσωτερικεύει τον έλεγχο που του επιβάλλουν κι έπειτα τον προβάλλει ως δική του ελευθερία. Υπό αυτή την έννοια, για μένα η γενική θέληση και το γενικό συμφέρον, το κοινωνικό συμφέρον, είναι επικίνδυνα. Όχι γιατί τίθενται εναντίον μου ή απέναντί μου, αλλά επειδή με διαβρώνουν σε τέτοιο βαθμό ώστε οι αρχές τους, οι καταπιεστικές τους αρχές, οι τυραννικές αρχές τους, οι ολοκληρωτικές αρχές τους, εσωτερικεύονται μέσα μου και προβάλλονται ως ελευθερία.