απέδειξε τελικά την Εικασία του Καλάμπι. Η συγκεκριμένη εικασία έμελε να παίξει ουσιαστικό ρόλο στην ανάπτυξη της θεωρίας χορδών, η οποία ισχυρίζεται ότι ο χώρος αποτελείται από δέκα διαστάσεις. Η Εικασία του Καλάμπι λέει ότι οι επιπλέον διαστάσεις, πέραν των τεσσάρων γνωστών του χωροχρόνου, είναι σφιχτά κουλουριασμένες μεταξύ τους, όπως οι κόμβοι σε ένα χαλί. Ακολούθως, προκύπτει ένας χώρος έξι διαστάσεων –ο οποίος σήμερα είναι γνωστός ως πολλαπλότητα Καλάμπι-Γιάου

George G. Szpiro
η «εικασία» του Πουανκαρέ
Τραυλός, 2009, σελίδα 277