Οι δύο συγγραφείς φαίνεται πραγματικά να αποδίδουν αναγνώριση εκεί που οφείλεται αναγνώριση, αναφέροντας την εργασία του Χάμιλτον και του Πέρελμαν ακριβώς στην αρχή. «Αυτή η απόδειξη θα έπρεπε να θεωρηθεί ως το κορυφαίο επίτευγμα της θεωρίας των Χάμιλτον-Πέρελμαν για τη ροή Ρίτσι», γράφουν στη σύνοψη. Τώρα μπορεί να οφείλεται σε παρανόηση των ασιατών μελετητών, οι οποίοι δεν έχουν μεγάλη άνεση με την αγγλική γλώσσα, όμως το «αυτή η απόδειξη» δίνει διακριτικά την εντύπωση πως αυτή εδώ είναι, τελικά, μία απόδειξη, ενώ ό,τι υπήρξε προηγουμένως δεν ήταν ακριβώς απόδειξη. Και το «κορυφαίο επίτευγμα» αναφέρεται σε αυτούς οι οποίοι παρέχουν «αυτή την απόδειξη», όχι σε αυτούς που έδωσαν τη θεωρία της ροής Ρίτσι.
George G. Szpiro η «εικασία» του Πουανκαρέ Τραυλός, 2009, σελίδα 330