Ο δυσαρεστημένος Γιάου έβαλε τους δικηγόρους του να συντάξουν μία διάψευση δεκατριών σελίδων και ευθείες απειλές για αγωγή κατά του The New Yorker. Δραστηριοποιήθηκε επίσης στον τομέα των δημοσίων σχέσεων. Στις 16 Σεπτεμβρίου δημιουργήθηκε μία ιστοσελίδα (doctoryau.com), η οποία ενεργοποιήθηκε δύο ημέρες αργότερα με τον τίτλο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΧΑΡΒΑΡΝΤ ΕΠΙΚΑΛΕΙΤΑΙ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ ΑΠΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ NEW YORKER· ΑΠΑΙΤΕΙ ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΗ. Στις 20 Σεπτεμβρίου ακολούθησε διαδικτυακή μετάδοση στην οποία δικηγόρος διαβάζει μεγάλα τμήματα από τη διάψευση για να τα ακούσει όλος ο κόσμος. Αποκορυφώνεται με την κραυγή «Ο Δρ. Γιάου θέλει πίσω την υπόληψή του». Μία εβδομάδα αργότερα, ο Χάμιλτον εμφανίστηκε στο doctoryau.com με ένα δισέλιδο κομμάτι βεβαίωσης χαρακτήρα: «Είμαι πολύ ενοχλημένος από τον άδικο τρόπο με τον οποίο έχει περιγραφεί ο Σινγκ-Τουνγκ Γιάου στο άρθρο του New Yorker. Είναι κρίμα που ο χαρακτήρας του έχει διαστρεβλωθεί τόσο άσχημα». Περισσότερες καταχωρίσεις ακολούθησαν, και μέχρι το τέλος του 2006 η ιστοσελίδα επιδείκνυε όχι λιγόετερες από δεκαπέντε επιστολές από συναδέλφους, οι οποίοι βεβαίωναν πόσο σπουδαίο άτομο είναι ο Δρ. Γιάου.
Τότε συνέβη ένα ενοχλητικό γεγονός. Προχωρώντας με κόπο στην εργασία των Κάο και Ζου, ο Σουγίτ Ναΐρ, ένας μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας, είχε την αίσθηση ότι τμήματά της έμοιαζαν παράξενα γνωστά. Με προσεκτικότερο έλεγχο, διαπίστωσε ότι η αίσθησή του ήταν πολύ βάσιμη: Μερικά κομμάτια είχαν κατά λέξη ξεσηκωθεί από την αρχική εκδοχή της εργασίας των Κλάινερ και Λοτ. Λοιπόν, λοιπόν, λοιπόν. Η ανακοίνωση, που είχε αυστηρότατα κριθεί από τον Γιάου στο Πεκίνο επειδή «απείχε πολύ από το να είναι πλήρης», είχε χρησιμεύσει ως μια αντιγραμμένη πλατφόρμα για τους προστατευόμενούς του. Τελείως ξαφνικά, η αλαζονική δήλωση «Θα δώσουμε την πρώτη γραπτή περιγραφή μιας ολοκληρωμένης απόδειξης της Εικασίας του Πουανκαρέ» ηχούσε κενή.