Ο Γιάου παρουσιάσθηκε προκλητικά για άλλη μία φορά με μία επιστολή που δημοσιεύθηκε στο τεύχος του Απριλίου 2007 του Notices of the American Mathematical Society. Η δημοσίευση των Κάο και Ζου είχε γίνει «δεκτή σύμφωνα με την καθιερωμένη εκδοτική διαδικασία του περιοδικού, σύμφωνα με την οποία η αποδοχή ήταν αυτόματη εκτός εάν εκφραζόταν αντίρρηση μέσα σε λίγες ημέρες από την υπόδειξη του υπεύθυνου σύνταξης», έγραψε, αποκαλύπτοντας έτσι, άθελά του, περισσότερα από όσα θα επιθυμούσε, σχετικά με την αυταρχική του συμπεριφορά στο Asian Journal. Αλλά όπως δείχνει η επόμενη πρόταση, η λεπτότητα φαίνεται ότι ειε χαθεί τελείως από αυτόν, όπως και να έχει το πράγμα. «Αυτή η διαδικασία του Asian Journal of Mathematics να απαιτεί τη συναίνεση όλης της συντακτικής επιτροπής είναι πιο αυστηρή από [τη διαδικασία σε] αρκετά εξέχοντα μαθηματικά περιοδικά όπου ο υπεύθυνος σύνταξης θα συμβουλευόταν μόνον λίγα μέλη που είναι πιο σχετικά προς το αντικείμενο της εργασίας». Αναλύοντας αυτές τις δηλώσεις μαθηματικά, ο Γιάου πιστεύει σαφώς ότι το «αντίρρηση από κανέναν» είναι ισοδύναμο με το «συναίνεση από όλους» το οποίο, με τη σειρά του, είναι προτιμότερο από το «συμβουλεύεται λίγους». Ας αφήσουμε τον αναγνώστη να κρίνει. Λίγες γραμμές πιο κάτω υποστηρίζει ότι δεν βλέπει τίποτα κακό στην επίσπευση της διαδικασίας κρίσης «για σημαντικές επιζητούμενες δημοσιεύσεις», που είναι η πρώτη φορά που μαθαίνουμε ότι η εργασία των Κάο και Ζου είχε επιζητηθεί από τον μέντορά τους.