Η πιο ισχυρή ανάπτυξη της ατομικότητας, της πρωτοτυπίας του ατόμου –όπως τόσο καλά το ανάπτυξ’ ένας σύντροφός μας– δε μπορεί να παραχθεί παρά όταν έχουν ικανοποιηθεί οι πρώτες ανάγκες τροφής και στέγης, όταν έχει απλοποιηθεί ο αγώνας με τις δύναμες της φύσης για την αυτοσυντήρηση, κι ο καιρός δεν κατατρίβεται πια για τις κακορίζικες μικρολεπτομέρειες της καθημερινής ζωής, –η νοημοσύνη, η καλαισθησία, το εφευρετικό πνεύμα, η ευφυΐα ολάκερη μπορούνε ν’ αναπτυχθούνε με την άνεσή τους.