η εκπληκτική μας άγνοια. Εμείς, οι πολιτισμένοι άνδρες και γυναίκες, γνωρίζουμε τα πάντα, έχουμε σαφείς απόψεις για τα πάντα, ενδιαφερόμαστε για τα πάντα. Μόνο που δεν ξέρουμε τίποτε για το από πού έρχεται το ψωμί που τρώμε, έστω κι αν υποκρινόμαστε ότι ξέρουμε κάτι και γι’ αυτό το ζήτημα, δεν ξέρουμε πώς παράγεται, τι κόπους πρέπει να καταβάλλουν αυτού που το παράγουν, τι γίνεται για να περιορίσουμε τους κόπους τους, τι είδους άνθρωποι είναι αυτοί που μας ταΐζουν… έχουμε μεγαλύτερη άγνοια κι από τους βάρβαρους στο ζήτημα αυτό, και εμποδίζουμε και τα παιδιά μας να αποκτήσουν γνώσεις για το ζήτημα αυτό –ακόμα και τα παιδιά εκείνα, που θα προτιμούσαν αυτές τις γνώσεις από τις άλλες, που στοιβάζουν στο μυαλό τους τα σχολεία.