Πόσο καλύτερα ο ιστορικός και ο κοινωνιολόγος θα καταλάβαιναν την ανθρωπότητα, αν την γνώριζαν όχι μόνον από τα βιβλία, όχι από λίγους αντιπροσώπους της, αλλά στο σύνολό της, στην καθημερινή της ζωή, στην καθημερινή της εργασία και στις καθημερινές της υποθέσεις! Πόσο περισσότερο θα εμπιστευόταν η ιατρική την υγιεινή και πόσο λιγότερο τη συνταγογραφία, αν οι νεαροί γιατροί ήταν οι νοσοκόμοι του αρρώστου και αν οι νοσοκόμες εκπαιδεύονταν όπως οι σημερινοί γιατροί! Και πόσο θα κέρδιζε ο ποιητής στα αισθήματά του για τις ομορφιές της φύσης, πόσο καλύτερα θα γνώριζε την ανθρώπινη καρδιά, αν συναντούσε τον ανατέλλοντα ήλιο μαζί με τους εργάτες της γης, εργάτης κι αυτός· αν πάλευε με τη θύελλα μαζί με τους ναύτες, πάνω στο καράβι· αν γνώριζε την ποίηση του μόχθου και της ανάπαυσης, της λύπης και της χαράς, της πάλης και της κατάκτησης!